Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3971 K.2024/1515

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2011 tarih 2011/420 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. Yapılan yargılama sonucu Ereğli 2 Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.05.2012 tarihli ve 2011/291 Esas, 2012/246 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasına mahkûm edilerek; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararların 04.09.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde 03.07.2015 tarihinde askeri eşyayı kasten tahrip etmek suçunu işlediği ve K.K.K 3. Kolordu Komutanlığı Hasdal/İstanbul Askeri Mahkemesinin 21.11.2014 tarihli ve 2014/484 Esas, 2014/520 Karar sayılı kararı ile neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek bu kararın 18.12.2014 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine,

Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesi 02.02.2016 tarihli ve 2015/116 Esas, 2016/49 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanığın nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verildiği anlaşılmıştır.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığınca tanzim olunan, 05.01.2021 tarihli ve 2016/101718 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/778 Esas, 2015/880 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığınca tanzim olunan, 05.01.2021 tarihli ve 2016/122154 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri 1.Beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2.Vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suç tarihinde saat 16.00 sıralarında can bobinaj isimli kendisine ait işyerine giden mağdurun, iş yeri içerisinde yemek yemekte olan sanığı göstererek çırağına "Bu or..pu çocuklarını dükkana niye alıyorsun" dediği, bunu duyan sanığın iş yerinden çıktığı ve yaklaşık yarım saat sonra soruşturma aşamasında ele geçirilemeyen bıçakla iş yerine geri geldiği, elinde bıçak olduğu halde ve bu bıçağı mağdura göstererek, "Seninle akşam görüşeceğiz" diyerek mağduru tehdit ettiğinin iddia ve kabul edildiği dava konusu olayda;

2.Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendine uyan nitelikli tehdit suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 02.22.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/116 Esas, 2016/49 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,