Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/4133 K.2023/15282

Sanık ve şikâyetçi sanıklar haklarında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Her ne kadar tebliğnamede şikâyetçi ... ve şikâyetçi sanık ...'ın isimlerine de yer verilmiş ise de; anılan taraflar ile ilgili olarak kurulan hükümlere yönelen herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından kapsam dışı bırakılmaları gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2014/111 Esas ve 2015/631 Karar sayılı kararı ile; A. Şikâyetçi sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

B. Şikâyetçi sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

C. Sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Şikâyetçi Sanık ... 'ın Temyiz Sebepleri

1. 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinin uygulanması gerektiğine, 2. Mükerrirliğe ilişkin hükümlerin hatalı uygulandığına, 3. Lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, 4. Vesaire,

B. Şikâyetçi Sanık ... ve Sanık ...'in Ortak Temyiz Sebepleri 1. Mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Lehe hükümlerin uygulanmadığına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Taksi şöförü olan şikâyetçi sanıklar Şaban ve Feridun'un aynı taksi durağında çalıştıkları, olay günü aralarında taksi sırası nedeniyle çıkan tartışmada, şikâyetçi sanık ...'un şikâyetçi sanık ...'a yönelik "Siz de onun arkasındasınız senin de ananı avradını sinkaf ederim" demek suretiyle hakaret ettiği, şikâyetçi sanık ...'ın adli emanete kayıtlı bıçak ile şikâyetçi sanık ...'un üzerine yürümek suretiyle silahla tehdit ettiği, daha sonra olay yerine gelen sanık ...'in şikâyetçi sanık ...'a yönelik "...'in de onun arkasında duranın da anasını avradını sinkaf ederim" demek suretiyle hakaret ettiği anlaşılmıştır.

2. Şikâyetçi sanık ...'ın yargılama konusu silahla tehdit eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, şikâyetçi sanık ... ve sanık ...'in yargılama konusu hakaret eylemleri için 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca, belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. Karar tarihi olan 22.10.2015 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş, şikâyetçi sanık ... ... tarafından suçta kullanılan ve adli emanetin 2014/106 sırasına kayıtlı bulunan ekmek bıçağının niteliği itibarıyla bizatihi müsadereye tabi olan eşya olmaması karşısında iadesine karar verilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2014/111 Esas ve 2015/631 Karar sayılı kararına yönelik sanık ..., şikâyetçi sanık ... ve şikâyetçi sanık ...'ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ..., şikâyetçi sanık ... ve şikâyetçi sanık ... haklarındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, adli emanetin 2014/106 sırasına kayıtlı ekmek bıçağının sahibine iadesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,