Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/4263 K.2024/1027

I. Sanık ... Hakkında Hakaret Ve Yaralama, Sanık ... Hakkında Yaralama Suçlarından Verilen Hükümlerin İncelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık ... hakkında hakaret suçundan dolayı tayin edilen 1.740,00 TL ve sanık ... ile Murat hakkında yaralama suçundan tayin edilen 2.240,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Verilen Hükmün İncelenmesinde

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1. cümlesinde tanımlanan tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, mahkûmiyet tarihi olan 18.12.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Yasa'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,