Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/4293 K.2024/4531

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümlerin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04. 2016 tarihli ve 2016/98 Esas, 2016/239 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın Temyiz İsteği Yasaya aykırı kararın kaldırılarak sanıkların cezalandırılmasına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanıklar Semagül, ... ve ...'nin birlikte ''bu yoldan geçemezsin'' diyerek katılanı tehdit ettikleri ve ona taş atmak sureti ile yaralamaya teşebbüs ettikleri iddiası ile cezalandırılması için ayrı ayrı hem basit tehdit hem birlikte tehdit hem de silahla yaralamaya teşebbüsten cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; sanıkların aşamalarda tutarlı ve samimi ve çelişkisiz bir şekilde suçlamaları kabul etmemiş olması, katılanın kovuşturma aşamasında sanık ...'nin olay yerinde olmadığını söylemesi karşısında, katılanın aşamalarda alınan çelişkili ve herhangi bir dayanaktan yoksun itibar edilemeyen beyanları dışında sanıkların cezalandırılmasına yeterli haklarındaki iddialara ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığından beraatlerine karar verilmiştir.

3. Katılanın, Elbistan Cumhuriyet Başsavcılığına sunduğu 08.09.2015 tarihli şikayet dilekçesinde sanıkların geçiş yolunu kapattıklarına değinmiş olup söz konusu dilekçede sanıklar tarafından kendisine yönelen tehdit cümlesine veya kasten yaralamaya teşebbüse ilişkin herhangi bir beyanda bulunmamıştır.

4. Katılan, savcı huzurunda alınan 12.02.2016 tarihli beyanında sanıkların hep birlikte kendisine "bu yoldan geçemezsin" şeklinde cümle kullandıklarını ve kendisine taş attıklarını beyan etmesine karşın kovuşturma aşamasında alınan beyanında sanık ...'nin olay yerinde olmadığını ve diğer iki sanığın taş, odun ve sopa ile kendisine saldırdıklarını çelişki oluşturacak şekilde dile getirmiştir.

İlk derece mahkemesince sanık ...'nin olay yerinde olup olmadığına yönelik çelişki üzerine katılan, sanık ...'nin olay yerinde olmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, katılanın Elbistan Cumhuriyet Başsavcılığa hitaben verdiği ilk dilekçesinde geçiş güzergahını kolluk kuvvetlerince 12 yıldır yatalak olduğuna dair tutanak tutulan kardeşi ... ...'ın da içinde bulunduğu sanıklar tarafından kapatıldığını beyan etmesine ve kasten yaralamaya teşebbüs yada tehdit cümlelerine ilişkin herhangi bir beyanda bulunmamasına rağmen yaklaşık 5 ay sonra savcı huzurunda alınan beyanında sanıkların kendisine taş attıklarını ve tehdit cümlesini sarf ettiklerini beyan ederek dilekçesi ile beyanları arasında çelişki oluşturması,

kovuşturma aşamasında alınan beyanında ise yine sanık ...'nin olay yerinde olmadığına dair çelişkili beyanlarda bulunması, katılanın dosyaya tanık olarak sunduğu kişilerin soruşturma aşamasında alınan beyanlarında olaya şahit olmadıklarını sadece başka kişilerden olayı duyduklarına dair beyanlarda bulunmaları karşısında ilk derece mahkemesinin sanıklar hakkındaki beraate yönelik kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elbistan