Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/4353 K.2023/14773

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 17.11.2015 tarihli ve 2015/2871 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında mağdurlara yönelik nitelikli tehdit suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 150 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca iki kez cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. Yapılan yargılama sonucu ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/549 Esas, 2016/177 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, adli emanetin 2015/1381 sırasında kayıtlı tehdit suçunda kullanılan tabanca ve aksamının 5237 sayıl Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği müsaderesine, karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığınca tanzim olunan, 16.01.2021 tarihli ve 2016/153758 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. GEREKÇE

1. ...

Cumhuriyet Başsavcılığının 17.11.2015 tarihli, 2015/2871 No.lu iddianamesi ile sanık ...'nın emanetin 2015/1381 sırasında kayıtlı tabancayı mağdur ...'nin başına dayayarak "Bana tapuyu ver, yoksa seni öldüreceğim" şeklinde ve yine bu sırada aynı tabancayı Muhammed'e de doğrultarak "gel buraya asıl senin ölmen lazım" biçiminde tehdit eylemlerini silah kullanarak sürdürdüğünün iddia edilerek 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla sanık hakkında mağdurlara yönelik silahla tehdit suçundan dava açılmış olması karşısında;

sanığın eylemlerinin sübûtu hâlinde 5237 sayılı Kanun'da düzenlenen yağma suçunda daha az cezayı gerektiren hal başlıklı 150 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalıp kalmadığı hususundaki delilleri takdir ve tartışmanın, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, 5271 sayılı Kanun'un 34/1, 230 ve 1412 sayılı Kanun'un 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, gerekçesiz hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/549 Esas, 2016/177 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,