Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/4439 K.2023/15341

Sanık hakkında silahla tehdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/15715 Soruşturma numaralı ve 10.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında silahla tehdit ve hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/1212 Esas, 2016/235 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanunu 73 üncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri 1. Kararın usul ve yasaya aykırılığına, 2. Vesaire, İlişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın mağdur ...'nın eşi, mağdur ...'in ise babası olduğu, suç tarihinde evde Derviş'in çalışması hususunda tartışma yaşandığı, bunun üzerine sanığın mağdur ...'ya yönelik "O. çocuğu, şerefsiz evladı, domuz tohumu" şeklinde hakaret sözleri söylediği, bunun üzerine tartışmanın büyüdüğü, sanığın mağdurlardan Dervişin çalışıp çalışmaması meselesi nedeniyle başlayan tartışmada sinirlerine daha fazla hakim olamayarak mutfakta bulanan bıçağı eline alarak, mağdurlara yönelik olarak "sizi öldüreceğim" şeklinde sözler söylediği, mağdurların evde bulunan odaya sığınarak kapıyı kilitledikleri anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda atılı suçlamaları kabul etmemişlerdir.

3. Mağdurlar ve tanıklar oluş ve diğer delillerle örtüşen, birbiriyle tutarlı beyanlarda bulunmuşlardır.

4. İlk derece Mahkemesince, sanık hakkında hakaret suçundan, müştekilerin yargılama sırasında şikâyetten vazgeçtiği gerekçesiyle "düşme" kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Mağdurlar ve tanıkların beyanları, sanığın savunması ve dosya içerisinde mevcut diğer tutanak ve belgeler ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre; eylemin, sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararın usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilen hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Düşme Hükmü Yönünden Mağdur Nurunnisa'nın 03.03.2016 tarihli celsede şikâyetinden vazgeçmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sanığın şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği saptanarak sonucuna göre davanın düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/1212 Esas, 2016/235 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/1212 Esas, 2016/235 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,