Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/4942 K.2024/8513

İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2014/97 Esas, 2016/86 Karar sayılı kararının, mağdur sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: I. Mağdur sanıklar... ve ... müdafiinin sanık ... hakkında nitelikli tehdit suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyiz isteğinin incelemesinde.

Müşteki sıfatıyla ifadeleri alınan... ve ...'e İstanbul 5. Çocuk Mahkemesinin 19.12.2012 tarihli celsesinde kamu davasına katılma haklarının hatırlatıldığı, birleştirilen iş bu davada da duruşmalara devam etmelerine rağmen davaya katılma talebinde bulunmadıkları, sanık ...'ın 16.09.2014 tarihli celsede suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla... ve ...'in 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatlarının bulunmadığı anlaşılmakla,

aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık ... hakkındaki ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, mağdur sanıklar... ve ... müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanıklar ... ve... hakkında katılan ... ...'a yönelik konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin incelemesinde.