Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/5110 K.2024/219

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.02.2016 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi, 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Antalya

9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 2016/179 Esas, 2016/715 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; katılanlar ... ve ...'a yönelik silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri 1.Dosyada cezalandırılmasına yeterli somut delil bulunmadığı, 2.Atılı suçlardan beraat kararları verilmesi gerektiği, 3.Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde katılan ...'in sevk ve idaresindeki 07 ... plakalı araçta, katılan ...'in eşi olan katılan ..., katılan ...'nin kardeşi olan sanık ve tanık Z.H.'nin bulunduğu, araçta yolcu olarak bulunan sanığın aracı kullanma isteğini reddeden katılan ...'i bıçakla sağ ve sol elinden yaraladığı, katılan ...'in kaza yaparak araçtan indiği ve kaçtığı, ardından sanığın katılan ...'yi de elleriyle dövdüğü, olaydan sonra katılanların şikâyetlerini geri almaları için katılanlaı satırla tehdit ettiği anlaşılmıştır.

2. Katılanlar ... ve ...'ın aşamalardaki tutarlı beyanları dava dosyasında bulunmaktadır. 3. Sanık savunmalarında "olay tarihinde katılan ...'e tehlikeli araç kullanmamasını söylediğini ve durması için saçından tuttuğunu, katılan ...'yi de rahmetli annesi hakkında ileri geri konuştuğu için yakasından tutarak tartakladığını, bıçak kullanmadığını, katılanları satırla şikâyetinizden vazgeçeceksiniz diyerek tehdit etmediğini" belirtmiştir.

4. Tanık Z.H.'nin soruşturma aşamasındaki beyanları dava dosyasında bulunmaktadır. 5. Kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır. 6. Katılan ...'in yaralanmasına ilişkin Antalya Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nin 11.02.2016 tarihli kesin rapor dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1.Katılanlar ... ve ...'ın aşamalardaki tutarlı beyanları, sanık savunmaları, tanık Z.H.'nin soruşturma aşamasındaki beyanları, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar ve katılan ...'in yaralanmasına ilişkin Antalya Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nin 11.02.2016 tarihli kesin raporu karşısında, sanığın kasten yaralama ve silahla tehdit eylemlerinin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Antalya

1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/366 Esas 2008/42 Karar sayılı ilamında, mahkeme esas numarasının sehven "2007/1366" şekilde yazılmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 3.Sanığın katılan ...'ı yaraladığına ilişkin tevil yollu ikrar içeren savunması karşısında; tebliğnamedeki tanık Z.H.'nin mahkemede dinlenmesi gerektiği yönündeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

4.5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yer alan "Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında; tebliğnamedeki kasten yaralama suçunda basit yargılama usûlünün değerlendirilmesi gerektiği yönündeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

5.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya