Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/5237 K.2024/8553

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 1.Sanık ...'in Hakkında Hakaret ve Yaralama Suçlarından Kurulan 25.07.2016 Tarihli Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden 14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2 nci madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında hakaret ve yaralama suçlarından dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından,

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince sanık ...'in temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair 25.07.2016 tarihli ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, 2. Sanıklar ..., ..., ..., ... Hakkında Birden Fazla Kişi İle Birlikte Tehdit Suçundan Mahkûmiyetlere İlişkin Hükümler Yönünden Yapılan İncelemede.

Sanıklar hakkında yargılama konusu eylem için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-c, 43 üncü maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 25.05.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ...'in temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,