Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/5318 K.2023/15547

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2016/111 Esas, 2016/140 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 107 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri A. Beraat etmesi gerektiğine, B. Şizofren hastası olduğuna, C. Savunma hakkı tanınmadığına, D. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, katılanı telefonla arayarak "Gülistan karakolundayım, ifade veriyorum, seni öldüreceğim, benim sana borcum yok, benim işim bu, ben senden haraç aldım, seni ...'da yaşatmam, ben mafyayım, benim adamlarım çok, davandan vazgeç, ben günlük cezaevine girip çıkan biriyim" demek suretiyle şantaj suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, katılanın ifadesi, sanık savunması, HTS kaydı ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek, mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın temyiz dilekçesinde şizofreni hastası olduğunu beyan etmesi, sabıka kaydında da akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair ilamlar bulunması karşısında, sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

B. Kabule göre de; sanığın söylediği sözlerin "hakkı olan veya yükümlü olduğu bir şeyi yapacağından veya yapmayacağından bahisle, bir kimseyi kanuna aykırı veya yükümlü olmadığı bir şeyi yapmaya veya yapmamaya ya da haksız çıkar sağlamaya zorlama" niteliğinde olmadığı, eylemin sübutu halinde tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden hüküm kurulması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2016/111 Esas, 2016/140 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,