Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/5354 K.2024/703

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli ve 2015/286 Esas, 2016/266 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 107 nci maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebebi Sanık kararı temyiz ettiğine ilişkin dilekçe vermiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, sanığın müştekinin kendi adına kayıtlı facebook hesabına ... ismi ile arkadaşlık isteği gönderdiği ve konuşmaya başladıkları, sanığın kendisini ilk önce ... ismi ile tanıttığı, sanığın müştekiye dosya içerisinde bulunan facebook çıktılarında yer alan "bak fotoğrafı atcam sana senin fotoğrafını aldım fotoşhopla çıplak yapıp facebook twıttra sayfalara atmak için aldım ben senden sadece benle 5 dk terbıyesız konusmanı ıstıyorum", "70 milyona rezil olursun ... benle buradan konusacaksan konus yoksa unut fotoğrafını" demek sureti ile şantaj yaptığı maddi vakıa olarak kabul edilip sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Katılan ve tanık beyanı ile sanık savunması tespit edilmiş, araştırma tutanağı düzenlenmiştir.

3. Konuşma içeriklerine ilişkin çıktıların dosya arasında olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinin ikinci fıkrasına giren suçu oluşturduğu halde uygulama maddesinin sadece 107 olarak gösterilmesi mahallinde giderilebilir yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli ve 2015/286 Esas, 2016/266 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,