Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/5398 K.2024/1335

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/779 Esas, 2016/167 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıllık denetim süresi belirlenmesine kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri Silahla tehdit suçuna ilişkin verilen mahkûmiyet ve erteleme kararı yerine beraat veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ...'un, 18.06.2015 günü eşi ... ile aralarında çıkan tartışma sırasında eline geçirdiği bıçağı mağdurun boğazına dayayıp "Seni mi çocuklarının önünde keseyim yoksa çocuklarını mı senin önünde keseyim" demesi maddi vakıa olarak kabul edilmiştir. Bu suretle İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Hukukî Süreç başlığı altında bilgilerine yer verilen hükmün kurulduğu belirlenmiştir.

2.Suçun ikrar edildiği sanık savunmaları dosya içerisinde mevcuttur.

3.Mağdurun beyanları dosyada mevcuttur.

4.Sanığın ceza ehliyetinin tam olduğuna dair rapor dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Beraat Kararı Verilmesi Talebine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebebi reddedilmiştir.

B. Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması kurumunun Uygulanmaması Talebine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulandığı, yine aynı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince cezanın ertelendiği anlaşılmıştır. "Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması kurumu yönünden ise.

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (b) bendinde "Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması" şeklinde düzenlemelere yer verilmiştir.

Mahkeme tarafından özetle"....sanık hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip 5 yıllık deneme süresi dolmadan yeniden suç işlemesi sebebiyle hakkında CMK'nun 231/5 maddesi uygulanmasına yer olmadığına..." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanuni gerekçeler ile lehe hükümlerin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Vesaire Yönünden

1. 5237 sayılı Yasa'nın 51 inci maddesiyle, ceza infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3 üncü fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesi, denetim süresi, ertelemenin yasal sonucu olduğundan, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyecek, yine fıkrada mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olmamak hususu da, hükmedilen bir yıldan fazla mahkûmiyetler için söz konusu olup, hapis cezası bir yıldan az olsa da denetim süresi hiçbir ahvalde bir yıldan az olamayacaktır.

Bu bağlamda; cezanın ertelenmesine karar verilen sanık hakkında, mahkum olduğu 1 yıl 8 ay ceza süresinden az olmamak üzere bir deneme süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. Ancak, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Ayrıca, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ve 15.04.2020 günlü ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesiyle 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenle İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.20165 tarihli ve 2015/779 Esas, 2016/167 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği silahla tehdit suçundan kurulan hükmün erteleme ile ilgili bölümündeki "1 yıl olan denetim süresinin "1 yıl 8 ay" olarak düzeltilmesi suretiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,