Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/5490 K.2023/14316

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.01.2014 tarihli ve 2013/35 Esas, 2014/3 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

B. ...

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.01.2014 tarihli ve 2013/35 Esas, 2014/3 Karar sayılı kararının katılanlar ... ve ... vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18.11.2015 tarihli ve 2015/1338 Esas, 2015/5562 Karar sayılı kararı ile "Olay günü mağdur sanık ... ve eşi mağdur ... ile mağdur sanık ... ve annesi mağdur ... arasında çıkan tartışma sırasında, ...'in dirgen ile ...'ün üzerine yürümesi sonrasında ...'ün silahını çıkarması üzerine,

...'in ... ve eşi ...'ya yönelik "Sizi öldüreceğim" diyerek zincirleme şekilde tehdit ettiği, tartışmanın devam ettiği sırada ...'ün ise maktul ...'e, mağdurlar ... ve ...'e yönelik tabancasını çıkarıp "Tarayacağım sizi, bak ne yapacağım" diyerek maktul ve mağdura ateş ettiği olayda; sanıklar ... ve ...'ün eylemlerinin sübut bulduğu gözetilmeksizin adı geçenlerin yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bozma üzerine ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2016/6 Esas, 2016/102 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünü temyiz ettiğine,

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın atılı suçu işlemediğine, 2. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü sanık ... ve eşi katılan ... ile sanık ... ve annesi katılan ... arasında çıkan tartışma sırasında sanık ...'in dirgen ile sanık ...'in üzerine yürümesi sonrasında, sanık ...'in silahını çıkarması üzerine, sanık ...'in sanık ... ve eşi katılan ...'e yönelik "Sizi öldüreceğim" diyerek tehdit ettiği, tartışmanın devam ettiği sırada sanık ...'in ise tabancasını çıkarıp, maktul ... ile katılan ... ve sanık ...'e yönelik "Tarayacağım sizi, bak ne yapacağım" diyerek ateş etmek suretiyle tehdit ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, katılanların ifadesi, sanıkların savunması, tanıklar E.E., G.E., Ö.Y. ve U.E.'nin beyanları ve tüm dosya kapsamından, sanıkların üzerilerine atılı tehdit suçlarını işledikleri kabul edilerek mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Aralarında önceye dayalı husumet bulunan tarafların olay günü tartışmaya başladığı, karşılıklı hakaret ve tehdit suçlarını işledikleri ve hatta maktul ...'in ölümüyle sonuçlandığı olayda, olayın çıkışı ve gelişimi üzerinde durularak sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2016/6 Esas, 2016/102 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,