Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/5623 K.2024/3229

Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2016 tarihli ve 2014/482 Esas, 2016/133 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii, sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesinde yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle şikâyetçinin bilinen en son adresi esas alınarak,

Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre, tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki (MERNİS) adresine tebligat çıkarılması ve duruşmalardan haberdar edilip, gelmediği takdirde yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken, şikayetçinin mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla, şikâyetçinin duruşmadan haberdar olmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Temyiz yoluna konu gerekçeli kararın; şikayetçiye usulüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,