KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2023/5699 E., 2024/3273 K.
- Karar tarihi
- 11 Mart 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/1330 E., 2016/361 K
- Suçlar
- Nitelikli tehdit, kasten yaralama, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkında Kanuna Muhalefet
- Hükümler
- Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
- Tebliğname görüşü
- Tevdii, onama
Karar Detayı
297 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I. Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde. Sanık hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, temyizi mümkün olmadığından,
5271 sayılı Kanun'un 264 üncü maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık ...'ın talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline tebliğname'ye uygun olarak İADESİNE, II. Sanık ... hakkında tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.
Sanığa atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde tanımlanan nitelikli tehdit suçunun ve 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,