KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2023/5857 E., 2024/7540 K.
- Karar tarihi
- 12 Haziran 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/145 E. 2016/77 K
- Suçlar
- Silahla tehdit, hakaret, tehdit, genel güvenliği tehlikeye sokma
- Hükümler
- Mahkûmiyet, hüküm kurulmasına yer olmadığına
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama, bozma 1. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi
Karar Detayı
472 kelime·2 dk okuma
Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükmün temyizi mümkün olmadığından, Tebliğname'ye uygun olarak katılan ve sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2. Sanık ...
Hakkında Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokmak Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde.
Sanık hakkında eylemi sebebiyle silahlı tehdit suçundan uygulama yapılmış olması karşısında müsnet suçtan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğinde olan kararlardan olmaması ve ortada temyiz edilebilecek bir karar bulunmaması sebebiyle Tebliğname'ye aykırı olarak katılanın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 3. Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit ve Hakaret, Sanık ...
Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde.
Sanık ... hakkında tehdit, sanık ... hakkında silahla tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,
1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanıkların yargılama konusu olan eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 106 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıl olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.01.2016 tarihli mahkûmiyet kararları olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
Yukarıda açıklanan nedenle Araç Asliye Ceza Mahkemesinin kararıyla ilgili katılan ve sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak,