KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2023/6425 E., 2024/5557 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2016/73 E., 2016/263 K.
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde
14.04.2011 tarihinden yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tehdit suçundan dolayı tayin edilen 500,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık Hakkında Tehdit, Hakaret ve Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde; Sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a, 125/1 ve 123/1 maddelerinde tanımlanan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, mahkûmiyet tarihi olan 12.04.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/6425, K. 2024/5557, 6 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama