Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/6534 K.2024/9632

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) benti, 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 86 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçak ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasına uyan nitelikli tehdit, görevi yaptırmamak için direnme,

kasten yaralama ve ruhsatsız ateşli silah ve mermileri bulundurma veya taşıma suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının karar tarihi olan 31.05.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,