KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2023/6707 E., 2024/8519 K.
- Karar tarihi
- 9 Eylül 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2016/132 E., 2016/431 K
- Suçlar
- Nitelikli tehdit, kasten yaralamaya teşebbüs, hakaret, 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Düzeltilerek Onama
Karar Detayı
304 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,
aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Hükmün vekalet ücretine ilişkin kısmında, katılan "Ramazan" yerine "Hakan" isminin yazılması, yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Sanığa yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2-3-e, 35. maddelerine uyan kasten yaralamaya teşebbüs, 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesine uyan nitelikli tehdit, 5237 sayılı Kanun'un 125/1-4 maddelerine uyan hakaret ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkında Kanunu'nun (6136 sayılı Kanun) 13/1. maddesine uyan 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre.
5237 sayılı Yasa'nın 66/1-e, 67/2. maddelerinde belirtilen, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 06.05.2016 gününden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz isteği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,