KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2023/6954 E., 2024/9107 K.
- Karar tarihi
- 17 Eylül 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/687- 2016/293
- Suçlar
- Silahla tehdit, yaralama
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Detayı
339 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında kurulan silahla tehdit suçundan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,
aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. Sanık Hakkında Yaralama Suçundan Verilen Hükmün İncelenmesinde.
14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında kasten yaralama suçundan dolayı tayin edilen 1.500,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Verilen Hükmün İncelenmesinde.
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımının, mahkumiyet tarihi olan 10.06.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,