Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/7272 K.2024/9546

Katılan sanık ...'a yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 29 maddesinde düzenlen kasten yaralama suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-d maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Sanıklar ... ve ...'a yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 106/-a-c maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türür ve üst haddine göre.

5237 sayılı Yasanın 66/1-e ve 67/2-a maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin sorgu tarihleri olan sanık ... yönünden 26.03.2015 ve ... yönünden 25.12.2015'den inceleme tarihine tadar geçmiş bulunmaları.

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddesi uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, II- Katılan Sanık ...'ın Sanık ...

Hakkında Verilen Kasten Yaralama Ve Silahla Tehdit Suçundan Verilen Beraat Hükümlerine ve Sanık ... Müdafiinin Vekalet Ücretine Yönelik Temyiz Taleplerinin İncelenmesinde.

Sanık ...'a yüklenen kasten yaralama ve tehdit suçları yönünden sorgu tarihi olan 26.03.2015 tarihinden inceleme gününe kadar 8 yıllık olağan zamanaşım süresinin dolduğu anlaşılmış ise de; kararı bozup dava zamanaşımından düşme kararı vermek yerine, 5271 sayılı Kanun'un 223/9. maddesinin âmir hükmü uyarınca, lekelenmeme ilkesi uyarınca sanık hakkında usûl ve yasaya uygun olan beraat kararının onanması gerektiği anlaşılmıştır. Ancak.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesi ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, mahkumiyetine karar verilen sanık aleyhine ve kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...'ın temyiz isteminin reddi ile sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,