Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/7511 K.2024/6836

Katılanın 24.06.2016 tarihinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinin, içeriği de dikkate alınarak şikâyetten vazgeçme dilekçesi olarak kabulü ile yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında hakaret suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde: Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen Geçici 2 nci maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317 nci maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık hakkında şantaj suçundan suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın evinde yaşanan hırsızlık olayı ile ilgili mağdur hakkında şikayetinin bulunduğu, hırsızlık soruşturma dosyasının açıldığı, sanığın aşamalardaki savunmalarında, suça konu mesajlar ile mağdurdan istediği paranın, onun tarafından kendisinden çalınan paralar olduğunu ve bu durumun sanığın, ilgili soruşturma dosyasına sunduğu telefon görüşmeleri ile ... olduğunu beyan etmesi ve dosya içindeki bahse konu hırsızlık soruşturmasına ait fezleke içeriği ve ekleri dikkate alındığında,

fezleke ekinde 2015/2156 soruşturma nolu dosyaya gönderildiği anlaşılan sanık ile mağdur arasındaki telefon görüşmesine dair 6 sayfalık çözüm getirtildikten ve gerekli olması halinde telefon görüşmelerinin bulunduğu CD'nin uzman bir bilirkişiye çözümünün yaptırıldıktan sonra, sanığın kastının ve buna dayalı olarak da hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,