Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/7642 K.2024/461

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın 23.09.2016 tarihli dilekçesinde, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde de bulunduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42/1. maddesi uyarınca eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde inceleme yetkisinin ilgili Yargıtay ceza dairesine ait olduğu, Mahkemenin 23.09.2016 tarihli ek kararının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Gerekçeli kararın, sanığın duruşmada bildirdiği son adresinde, aynı konutta oturan babası ...'a tebliğ edildiğinin bildirildiği ancak nüfus kaydına göre sanığın babasının adının ... olduğu, ... isimli kardeşinin bulunduğu ve farklı bir adreste oturduğu anlaşıldığından, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyizi süresinde kabul edilerek, eski hale getirme ve temyiz isteminin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede.

Sanığa atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde ve 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında tanımlanan nitelikli tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,