Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/8218 K.2024/4183

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

14.04.2011 tarihinden yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II- Sanıklar hakkında tehdit, hakaret,

kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

Sanıkların eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a-c, 125/1, 86/2 ve 116/1. maddelerinde tanımlanan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, mahkûmiyet tarihi olan 09.03.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,