Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/8300 K.2024/3760

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda beyan ettiği bilinen adresi olan ve gerekçeli kararın tebliğe gönderildiği tarih itibariyle mernis adresi olduğu da anlaşılan adresine mahalli mahkemenin gerekçeli kararının Tebligat Kanunun 21/2 maddesine göre 29.02.2016 tarihinde tebliğ edildiği görülmüş olup, gerekçeli kararın öncelikle 7201 sayılı Kanunun 21/1. maddesine göre sanığa tebliğinin yapılarak,

sanığın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim ederek ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği halde, sanığın aşamalarda beyan ettiği bilinen adresine öncelikle Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre tebligat yapılmaksızın aynı Kanun'un 21/2 maddesine göre tebligat yapılması nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından,

sanığın temyiz isteğinin öğrenme ile süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I.HUKUKİ SÜREÇ

1.Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-2. cümle, 43, 53, 54, 58 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Hatay 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2016 tarihli ve 2015/138 Esas, 2016/23 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-2. cümle, 43, 29, 62, 53 maddeleri gereğince 1 yıl 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın Temyiz Sebepleri Mahkûmiyet kararını temyiz etmek istediğine, 2.Vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yüklenen tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-2 cümlesinin gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırlarına göre; aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, mahkûmiyet kararının verildiği 19.01.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar dava zamanışımını kesen başka bir işlem olmadan geçmiş bulunduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Hatay 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2016 tarihli ve 2015/138 Esas, 2016/23 Karar sayılı karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1-1 bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8.maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname gerekçesine aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, adli emanetin ... sırasında kayıtlı mühürlü zarf içinde 1 adet CD'nin dosyada delil olarak saklanmasına

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,