Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/833 K.2024/7648

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezaların türü ve süresi itibarıyla koşulları bulunmadığından sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Oluş ve dosya kapsamına göre; katılanlar ... ile ...'nin 34 ... .. plakalı ticari minibüsü ortak olarak işlettikleri, katılanlardan ...'in bahse konu ticari minibüsteki hissesini 2008 yılında ortağı diğer katılan ...'ye satarak devrettiği, katılan Necmetin'in babasının vefat etmesinden sonra ağabeyi olan sanıklardan Hacı ...'un bahse konu ticari minibüs hattının aslında babasına ait olduğunu bu nedenle bu minibüs hattında kardeşleriyle beraber mirasçı olduğunu iddia ederek,

hemşehrileri olan diğer sanıklarla irtibata geçtiği ve sanıklardan ... ve ...'ın katılanları sanıklar ... ve ...'in işletmeciliğini yaptığı Ümraniye ilçesinde bulunan bir iş merkezinin otoparkına bu konuyu görüşmek için getirdikleri, sanık ... ...'un da otoparkta olduğu, katılanlardan ...'nin de ofise çağrıldığı, sanıklardan ...'nun katılanlara belinde bulunan silahı göstererek benim "7-8 tane leşim var, aslında biz önce vurur sonra insanın ifadesini alırız" şeklinde tehdit içeren sözler söyleyerek katılanları baskı altına aldıktan sonra,

bahse konu minibüs hattının piyasa değerini orada bulunanlardan sorarak öğrendiği ve sanık ... ...'un hissesine, 50.000,000 TL düştüğüne karar verildiği, buna ilişkin protokolü katılanlardan ...'e kendi el yazısı ile yazdırdıkları, sanıklardan Hacı ...'un 50.000,00 TL'yi aldığını, katılanlardan ...'in de, Hacı ...'a 50.000,00 TL borcu olduğunun yazıya döküldüğü, 17.08.2012 tarihli, 50.000,00 TL bedelli senette borçlu kısmına katılan ...'nin, kefil kısmına da diğer katılan ...'in kimlik bilgilerinin yazıldığı,

alacaklı kısmına ise sanıklardan ...'in kimlik bilgilerinin yazılarak borç senedinin oluşturulduğu olayda, sanıkların aynı miktar parayı tahsil etmek için suça konu senette katılan ...'yi kefil, katılan ...'i ise borçlu olarak gösterdikleri anlaşılmakla, sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin (a), (c), (d) bentlerinde düzenlenen silahla, birden fazla kişi ile birlikte ve iş yerinde tek tamamlanmış nitelikli yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden her iki katılana yönelik ayrı ayrı nitelikli yağma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

2.Sanık ... ...'un beyanında, söz konusu minibüs hattının alınması için 1991 yılında Almanya ülkesinden 55.000 Mark gönderdiğini, aralarında ... ilşkisi bulunduğu için minibüs hattının ... adına alındığını, babasının minibüs ve hattını tekrar üzerine aldırmak istediğini ancak vefat ettiğini, katılan kardeşi ...'den sadece kendi payına düşen miras hissesini istediğini savunmuş olması karşısında; sanık ...'nın eylemini bir alacağın varlığına inanarak ve bu ... elde etme özel kastıyla hareket etmek suretiyle gerçekleştirdiği,

o halde 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu hatasından yararlanması gerektiği ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3.Sanık ...'nın, katılanlara yönelik eylemlere doğrudan iştirak ettiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 37 inci maddesi delaletiyle karar verilmesi gerekirken 5237 sayılı Kanun'un 38 inci maddesi uyarınca hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2018/467 Esas, 2022/437 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekili, sanık ... ve müdafii ile sanıklar ..., ..., ..., ... müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,