KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2023/8739 E., 2024/10612 K.
- Karar tarihi
- 15 Ekim 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/563 E., 2016/495 K
- Suçlar
- Hakaret, tehdit, kasten yaralama
- Hükümler
- Mahkûmiyet, beraat
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama I. Katılan Sanıklar ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerinin Temyiz İncelemesinde: 14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı
Karar Detayı
376 kelime·2 dk okuma
Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2 nci madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, katılan sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan dolayı tayin edilen adli para cezalarına ilişkin hükümlerin cezaların türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, katılan sanık ... müdafii ve katılan sanık ...'in temyiz taleplerinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II. Katılan Sanık ...
Hakkında Hakaret ve Tehit Suçlarından Kurulan Beraat Hükümlerinin Temyiz İncelemesinde: Katılan sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerinin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,
1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Her ne kadar katılan sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından zamanaşımı süresi geçmiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrasında yer alan “Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.” düzenlemesi gereği, katılan sanıkların lekelenmeme ... gözetilerek yapılan incelemede.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık ...'in yerinde görüleyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.