Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/9029 K.2024/10384

I. Sanık Müdafiinin Temyiz Talebinin Yapılan İncelemesinde

Sanık müdafiinin temyizinin tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat kararlarının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararları temyiz etmesinde de hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından; sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II. Katılanın Temyiz Talebinin İncelemesine Gelince

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesine uyan tehdit suçu için; 5237 sayılı Kanun'un, 125 inci maddesinin birinci fıkrasına uyan hakaret suçu için; öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 67/2-a maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının sanığın sorgu tarihi olan 22.03.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... 'nın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun’un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, katılan sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,