Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/9052 K.2024/11073

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2019 tarihli ve 2018/306 Esas, 2019/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezasıyla mahkûmiyetine yönelik istinaf talebinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 05.07.2019 tarihli ve 2019/1420 Esas, 2019/1459 Karar sayılı kararı ile istinaf talebinin esastan reddine kesin olarak karar verildiği, sözkonusu kesin karara yönelik temyiz istemin ise Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2019 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan;

“... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2019 tarihli ve 2018/306 Esas, 2019/174 Karar sayılı sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, sanığın temyiz isteğinin REDDİ İLE 05.11.2019 TARİHLİ EK KARARIN ONANMASINA,