Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/9071 K.2024/11015

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, Bölge Adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 05.06.2017 tarihli, 2017/878 Esas ve 2017/1443 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden,

bu karara yönelik sanıkları temyiz itirazının reddiyle, tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, II-Sanıklar hakkında nitelikli tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan davanın reddine ilişkin karara yönelik temyiz isteminin incelenmesi neticesinde.

Sanıklar hakkında nitelikli tehdit ve kasten yaralama suçlarından ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin istinaf istemleri hakkında, Bölge Adliye Mahkemesi'nin 05.05.2017 tarihli ve 2017/878 Esas, 2017/1443 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 281/1. maddesinin ikinci maddesi uyarınca davanın reddine karar verildiği,

söz konusu hükmün Anayasa Mahkemesinin 11.08.2017 tarihli ve 30151 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.06.2017 gün ve 2017/49 Esasi 2017/113 Karar sayılı kararı ile Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle iptal edildiği görülmekle, davanın reddine esas alınan usul hükmünün ilga edilmesi karşısında sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekliliği, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,