Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/9540 K.2024/4879

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/295 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 ncü maddesi uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

B. Çaycuma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2016/238 Esas, 2016/446 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanığın 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ile dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 10 eşit taksit ile ödenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

b. Sanığın cezalandırılması için tehdit suçundan açılan kamu davası yönünden sanığın üzerine atılı işlediğinin ... olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanığın katılana karşı tehdit suçunu işlediğinin ... olmasına rağmen ilk derece mahkemesince delil yetersizliği nedeniyle verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık tarafından katılana telefonla gönderilen mesajların soruşturma aşamasındaki ifadesi esnasında Cumhuriyet savcısı tarafından tutanağa bağlandığı, mesaj bütünü içerisinde sanığın katılana hitaben "benim oğluma sen vurdun, ben de senin karna vuracağım, bekle ve gör" şeklindeki mesajla sanığın katılanı tehdit ettiği ve tehdit suçunun yasal unsurlarının oluştuğu, yargılama esnasında sanık tarafından söz konusu mesajların atıldığının ikrar edildiği halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca tehdit suçundan dolayı mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken delil yetersizliği sebebiyle beraat kararı verilmesinde, hukuka aykırılık görülmüştür.

B. Eylemin sübut bulduğunun kabulü halinde.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlendiği ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun da uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmakla; yeni düzenleme karşısında 5237 sayılı Kanun’un 2 nci ve 7 nci maddeleri de gözetilerek,

atılı suç yönünden 6763 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca aynı kanunun 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmüştür.

C. Uzlaşma sağlanamaması halinde.

17.10.2019 günlü ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ve devamı maddeleri gereğince sanık hakkında yeniden hukuki değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle, hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çaycuma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/238 Esas, 2016/446 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,