Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/9622 K.2024/1519

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2015 tarih 2015/7350 nolu iddianamesi ile; a)Sanık ... hakkında nitelikli tehdit suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) benti, 53 üncü maddesi uyarınca, b)Sanıklar ... ve ... hakkında Suç Delillerini Yok Etme, Gizleme veya Değiştirme, suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 281 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca, Cezalandırılmaları istemli kamu davası açılmıştır.

2.Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/642 Esas, 2015/1790 Karar sayılı kararı ile; a)Sanık ...'nin nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) benti, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve adli emanetin ... sırasında kayıtlı av tüfeğinin ve üç adet kartuşun müsaderesine karar verilmiştir. b)Sanıklar ... ve ...'nun suç delillerini yok Etme, gizleme veya değiştirme, suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 281 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığınca tanzim olunan, 26.11.2020 tarihli ve 2016/58979 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. GEREKÇE

1.Suç tarihinde ihbar üzerine olay yerine gelen güvenlik güçlerine doğru sanık ...'ın adli emanetin 2014/12530 sırasında kayıtlı av tüfeği ile bir el ateş etmek suretiyle üzerine atılı silahla tehdit suçunu işlediği, diğer sanıklar ... ve ...'ın ise, Erkan'ın işlediği suçta kullandığı av tüfeğini gizlemek ve daha sonra istediğinde...'a götürmeye çalışmak suretiyle üzerilerine atılı suç eşyasını gizleme suçunu işlediklerinin iddia ve kabul edildiği dava konusu olayda.

2.Dosya içerisinde yar alan 16.11.2014 tarihli tutanak içeriğine göre; suç tarihinde bir şahsın av tüfeği ile bulvar üzerinden otel istikametine gittiği ihbarı üzerine olay yerine giden güvenlik güçlerinin kaldırım üzerinden sanık ...'ın havaya iki el ateş ettiğini görmeleri üzerine yanına yaklaştıklarında sanığın polislere doğru bir el ateş ederek olay mahallinden kaçtığı anlaşılmakla sanık ...'ın bu şekilde gerçekleştiği iddia ve kabul edilen eyleminin silahla görevli memura direnme suçunu oluşturduğu belirlenmiştir.

3.a)Sanık ...'ın eylemine uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen silahla görevli memura direnme suçunun; b)Sanıklar ... ve ...'e...'a yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 281 inci maddesinin birinci fıkrasına uyan suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçunun.

Gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre; aynı sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 24.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana

21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/642 Esas, 2015/1790 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,