Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/9690 K.2023/9302

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Boğazlıyan Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2010 tarih ve 2010/1667 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü madde gereği hak yoksunluklarına karar verilmesi ve 54 üncü maddesi gereği müsadere istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2011 tarihli ve 2010/306 Esas, 2011/37 Karar sayılı kararı ile sanığın Silahla Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 62, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 09.03.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2015 tarihli ve 2014/646 Esas, 2015/218 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğine ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 11.09.2016 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinde yer alan mala zarar verme suçundan verilen bu kararın 23.03.2015 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine,

5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında Silahla Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 62, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4. Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2015 tarihli ve 2015/226 Esas, 2015/349 Kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 12.09.2018 tarihli ve 2017/21927 Esas, 2018/14256 Karar sayılı kararı ile.

"1-Açıklanmasına karar verilecek yeni hükümlerin Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasanın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232, 289/1-g,

(1412 Sayılı CMUK’nın 308/7.) maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması, 2-Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca hükmolunan mala zarar verme suçu olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkrayla uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, üçüncü fıkrada yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin madde metninden çıkarılması nedeniyle mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alınması,

yeni düzenleme karşısında, anılan suç yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu, " Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2019 tarihli ve 2018/537 Esas, 2019/353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 62 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri. 1.Eksik inceleme ile karar karar verildiğine, 2.Beraat etmesi gerektiğine Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 19.11.2010 tarihinde sanığın mağdura ait tarlaya hayvanlarını soktuğu, mağdurun sanığın otlattığı hayvanların tarlasına girdiğini görmesi üzerine aralarında tartışma çıktığı, sanığın tartışma sonrası müştekiden 20 metre kadar mesafede iken müştekiye doğru kuru sıkı tabanca ile ateş ederek herhangi bir söz kullanmadan mağduru tehdit ettiği, mağdurun sanığın kendisine kuru sıkı tabanca ile ateş ettiğini anlamadan korkarak jandarmaya haber verdiği, böylece sanığın mağduru silahla tehdit ettiğinin kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalardaki savunmalarında, kurusıkı tabanca ile bir el havaya ateş ettiğini ve maksadının davarları ürküterek olay yerinden uzaklaşmalarını sağlamak olduğunu savunmuştur. 3. Mağdurun aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür. 4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurun beyanları, sanığın tevilli ikrarı tüm dosya kapsamına göre; sanığın mağduru olay tarihinde kurusıkı tabanca ile bir el havaya ateş ederek tehdit etmesi eyleminin, silahla tehdit suçunu oluşturduğu anlaşılmakla görülmekle sanığın ileri sürdüğü temyiz sebepleri bakımından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR