Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/9879 K.2024/12059

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Tehdit suçunun, birden fazla kişiye karşı değişik zamanlarda birden fazla kez işlendiği gözetildiğinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1. maddesinin yanı sıra 43/2. maddesi ile de uygulama yapılması gerektiği düşünülmeyerek sanık hakkında eksik ceza tayini ile tekerrüre esas alınan Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 27.06.2008 tarihli ve 2007/593 Esas, 2008/634 Karar sayılı ilamında tekerrür uygulandığı anlaşılmakla; 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesinin uygulanması bakımından sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken bu hususun dikkate alınmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanık ... ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,