Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/1108 K.2024/2817

Kurulunun 09.07.2020 tarih, 2019/1-52 Esas ve 2020/359 Karar, 12.03.2020 tarih, 2018/1-337 Esas ve 2020/176 Karar, 23.10.2018 tarih, 2017/1-842 Esas ve 2018/457 Karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere; temyiz kanun yolu başvurusunda bulunulduktan sonra,

ilgililerin temyiz başvurusundan "feragat" ya da "vazgeçme" vb. içerikli taleplerinin, kanun yoluna başvurma hakkından feragat kapsamında değil yapılan kanun yolu başvurusunun geri alınmasını düzenleyen 5271 sayılı Yasa'nın 266 ncı maddesi kapsamında değerlendirilmesi ve talep içeriğinin açıkça temyiz başvurusunun geri alınması diğer bir deyişle yapılan temyiz başvurusundan vazgeçme iradesini yansıtıp yansıtmadığına bakılmasının gerekeceği, iradenin açıkça yapılan temyiz başvurusundan vazgeçmeye yönelik olması halinde,

temyiz davasının açılabilmesi için gerekli olan "istek" de ortadan kalkmış olacağından vazgeçilen bu temyiz davasından dolayı Yargıtayca temyiz incelemesinin yapılamayacağı, bu itibarla somut olayda sanığın "...10 yıl hapis cezasını kabul ediyorum." şeklindeki dilekçesi ile asıl iradesinin temyizden vazgeçmek değil de açık ceza infaz kurumuna geçiş yapmak, daha fazla kapalı ceza infaz kurumunda kalmamak için dosyanın bir an önce sonuçlanmasına/öncelikle incelenmesine yönelik olduğu,

sanığın cezaevinden gönderdiği dilekçesinde temyizden vazgeçtiğine dair açık bir ibare yazmadığı gibi müdafiinin de bu yönde bir talebinin olmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 25.11.2022 tarihli ve 2022/1946 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Keşan Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2023/43 Esas, 2023/202 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve suçta kullanılan maket bıçağının müsaderesine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin, 26.12.2023 tarihli ve 2023/4527 Esas, 2023/3554 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı sayılı Kanun'un 280 inci maddesi birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca "Yabancı uyruklu sanık için yapılan toplam 3.500,00 TL tutarında tercüme giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilerek CMK.nun 324/5. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve duruşma yapılmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan 5271 s. CMK'nın 303/1 ve 280/1 maddeleri uyarınca, 1-Hükmün yargılama giderlerine ilişkin bendindeki "Bilirkişi ücreti olan 3.500 TL" ibaresinin hükümden çıkartılmasına, 2-Hükmün yargılama giderlerine ilişkin bendindeki "3.745,50 TL" ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine "245.50 TL" ibaresinin eklenmesine " suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1.Yağma suçunun sanık tarafından işlendiğine dair somut, kesin ve şüpheden uzak delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, 2.Görgü tanığı ve mağdur dinlenilmeden eksik inceleme ile karar verilmiş olduğuna, 3.Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde gece vakti sayılan saat 03.00 sıralarında otogarda bulunan mağdurun sanık ve dava dışı açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen yabancı uyruklu 3 (Üç) şahıs ile birlikte tanık Ö.E.'nin kullandığı ticari taksiye bindikleri, hep birlikte toprak yolda taksiden indikleri, sanık ve yanında bulunan şahısların mağduru kovalamaya başladıkları, sanık ile dava dışı suç arkadaşlarının mağduru darp ettikleri ve adli emanete kayıtlı falçata ile yaraladıkları, akabinde sanığın mağdurun üzerinde bulunan 600 Euro, 50 Dolar ve cep telefonunu aldığı ve olay yerinden uzaklaştıkları,

ilk derece mahkemesi tarafından maddi vakıa olarak kabul edilmiştir. 2. Mağdurun tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür. 3. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği anlaşılmıştır. 4. Tanıklar Ö.E. ve M.V.S.'nin mağdur beyanlarını doğrular nitelikteki beyanları dava dosyasında mevcuttur. 5. Dosya içerisinde bulunan 22.08.2022 tarihli mağdura ait adli muayene raporuna göre, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı görülmüştür.

6. Mağdurun sanığı kesin ve net olarak teşhis ettiğine ilişkin 19.08.2022 tarihli teşhis tutanağı dava dosyasında mevcuttur. 7. Kolluk güçleri tarafından tanzim olunan, 19.08.2022 tarihli tutanaklar dava dosyasında mevcuttur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince Hukuki Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta belirtilen husus dışında kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdurun tanık beyanları ile uyumlu ve tutarlı beyanları, sanığın tevili ikrar içeren savunmaları, usulüne uygun teşhis tutanağı,adli rapor form içeriği, kolluk görevlilerince düzenlenen tutanak içerikleri ve tüm dosya içeriği karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği kabul edilmekle, sanık müdafiince ileri sürülen temyiz nedenleri bakımından, usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilen hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 26.12.2023 tarihli ve 2023/4527 Esas, 2023/3454 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,