Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/20 K.2025/9797

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel mahkemece sanık hakkında silahla tehdit suçundan hüküm kurulurken sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. Maddesi uyarınca indirim yapılarak sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildikten sonra sanığın kazanılmış hakkı korunarak 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla; infaz kişiden kişiye, mükerrerlik durumuna, infaz sırasında meydana gelen durumlara ve içtima hükümlerine göre farklı sonuçlar doğurabilir.

Bu nedenle, sanık aleyhine sonuç doğurması teknik olarak her zaman mümkündür. Kanun koyucu bunu gözeterek, ceza miktarının kazanılmış hak teşkil edeceğini 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinde “Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz.” şeklinde açıkça yazmak suretiyle bu durumu düzenlediğinden,

yine 5271 sayılı Kanun'un 232/6 fıkrasıda sanığın aleyhe temyiz olmaması nedeniyle kazanmış olduğu ceza miktarının tereddüte mahal vermeyecek şekilde ve hüküm fıkrasında açık olarak gösterilmesi gerektiğinden, bu nedenle 5271 sayılı Kanun'un 232/6 ve 5271 sayılı Kanun'un 307 maddesindeki açık düzenlemeler nedeniyle aksi halin açık kanun hükmüne aykırılık oluşturacağı ve sanığın da aleyhine sonuçlar doğuracağı açık olduğundan sanık aleyhine yorumla bu duruma gidilemeyeceği, dolayısıyla kazanılmış hakkın ceza miktarı olarak hükümde gözetilmesi gerektiği belirlenmekle,

sanığın kazanılmış hakkı korunurken "5 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine" şeklinde bir ifadeye yer verilmesinde isabet bulunmadığı anlaşıldığından bu hususun düzeltilmesine gerek görülmemiş ve bu hususta Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

Olay günü, sanığın kız kardeşi ile katılanın oğlunun boşanması sonrasında aileler arasında oluşan husumetin etkisiyle sanığın katılanın evinin bulunduğu sokaktan ateş ederek katılanın pencere camlarının kırılmasına sebebiyet vermek suretiyle katılanı silahla tehdit ettiğinin iddia ve kabul edildiği olayda,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Bu nedenlerle, Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2023 tarihli ve 2023/419 Esas, 2023/691 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,