Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/2299 K.2025/10512

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Yargıtay bozma ilâmına konu Çubuk 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2019

tarihli ve 2015/925 Esas, 2019/1088 Karar sayılı kararında, tehdit suçundan sonuç cezanın 1.500,00 TL adli para cezası olarak belirlendiği, hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği, kararın Yargıtay 4.Ceza Dairesi tarafından bozulması üzerine yapılan yargılamada ise sanık hakkında 1412 sayılı Cesa Muhameleri Usulü Kanunu’nun 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince oluşan kazanılmış hakkın gözetilmeyerek tehdit suçundan sonuç cezanın 3.000,00 TL adli para cezası olarak belirlenerek fazla ceza tayiniyle hüküm kurulması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Çubuk 1 Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2024 tarihli ve 2023/847 Esas, 2024/121 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında sonuç cezanın uygulandığı paragraftan sonra; “bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek,

1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle tehdit suçundan 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,