Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/279 K.2024/6710

KANUN YARARINA BOZMA Suç işlemek amacıyla kurulan örgüt faaliyeti kapsamında yağmaya teşebbüs suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 220/5, 149/1-c-f-g, 35/1 ve 62/1 maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul (Kapatılan) 10. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. maddesi ile görevli) 19.01.2010 tarihli ve 2005/262 Esas, 2010/61 sayılı Kararının, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20.04.2011 tarihli ve 2010/27243 Esas, 2011/5566 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip,

hükümlü müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2021 tarihli ve 2005/447 Esas, 2010/534 sayılı ek Kararına karşı yapılan itirazın, 5237 sayılı Kanun'un 220/5. maddesi yönünden kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.07.2021 tarihli ve 2021/651 Değişik iş sayılı kararına karşı,

Adalet Bakanlığı'nın 20.11.2023 günlü ve 94660652-105-34-27560-2023-KYB sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.12.2023 günlü ve 2023/125378 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği, Dosya aslının, diğer sanıklar yönünden temyiz incelemesi için Yargıtay'da olduğu anlaşılmakla dosya sureti üzerinde yapılan incelemede. MEZKUR İHBARNAMEDE.

İstanbul (Kapatılan) 10. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. maddesi ile görevli) 19.01.2010 tarihli kararı ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulan sanık ... yönünden de benzer bir konuya ilişkin İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2021 tarihli ve 2021/1005 Değişik iş sayılı kararı aleyhine Genel Müdürlüğümüzün 15.02.2022 tarihli ve 105-34-25105-2021-KYB sayılı yazısı ile kanun yararına bozma yoluna başvurularak dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği nazara alınarak,

Dosya kapsamına göre, mercii İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.07.2021 tarihli kararı ile hükümlü ...'un mağdur Refik ...'e yönelik yağmaya teşebbüs suç tarihinin 2004 yılı olduğu, suç tarihi itibarıyla yürürlükte olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ve 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanun'u bakımından, örgüt yöneticilerinin ayrıca fail olarak cezalandırılmaları gerektiği hususunda herhangi bir düzenleme bulunmadığı,

5237 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önceki tarihte işlenen suç bakımından failin aleyhine olan 5237 sayılı Kanun'un 220/5. maddesi gereğince cezalandırılamayacağı, suç tarihi itibarıyla yürürlükte olan 765 sayılı Kanun ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun yönünden sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle yeniden yargılanma talebinin kabulüne karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) "Hükümlü Lehine Yargılamanın Yenilenmesi Nedenleri" başlığı ile düzenlenen 311. maddede yer alan "(1) Kesinleşen bir hükümle sonuçlanmış bir dava,

aşağıda yazılı hâllerde hükümlü lehine olarak yargılamanın yenilenmesi yoluyla tekrar görülür: a) Duruşmada kullanılan ve hükmü etkileyen bir belgenin sahteliği anlaşılırsa, b) Yemin verilerek dinlenmiş olan bir tanık veya bilirkişinin hükmü etkileyecek biçimde hükümlü aleyhine kasıt veya ihmal ile gerçek dışı tanıklıkta bulunduğu veya oy verdiği anlaşılırsa, c) Hükme katılmış olan Hâkimlerden biri, hükümlünün neden olduğu kusur dışında, aleyhine ceza kovuşturmasını veya bir ceza ile mahkûmiyetini gerektirecek biçimde görevlerini yapmada kusur etmiş ise,

d) Ceza hükmü hukuk mahkemesinin bir hükmüne dayandırılmış olup da bu hüküm kesinleşmiş diğer bir hüküm ile ortadan kaldırılmış ise, e) Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa, f) Ceza hükmünün, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlâli suretiyle verildiğinin ve hükmün bu aykırılığa dayandığının,

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya ceza hükmü aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi. Bu hâlde yargılamanın yenilenmesi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren bir yıl içinde istenebilir.

(2) Birinci fıkranın (f) bendi hükümleri, 4.2.2003 tarihinde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararları ile, 4.2.2003 tarihinden sonra Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvurular üzerine verilecek kararlar hakkında uygulanır." şeklindeki düzenlenmeler nazara alındığında, İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/651 Değişik iş sayılı kararında belirtilen gerekçelerin hükümlü lehine yargılamanın yenilenmesi nedenlerini oluşturmadığı,

İstanbul (Kapatılan) 10. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. maddesi ile görevli) 19.01.2010 tarihli kararının, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20.04.2011 tarihli ve 2010/27243 Esas, 2011/5566 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmiş olması karşısında, yargılamanın yenilenmesi sebebini oluşturmayan hukuka aykırılık durumlarının 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi gereğince çözüme kavuşturulması gerektiği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.