KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2024/3607 E., 2024/8603 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2024
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Silahla tehdit suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 43/1 ve 62/1. maddeleri gereğince (2 kez) 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Malazgirt Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli ve 2021/384 esas, 2023/27 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 14.05.2024 gün ve 94660652-105-04-638-2024-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.05.2024 gün ve 2024/55993 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE
Dosya kapsamına göre; 1-Sanığın müştekiler ... ve ...'a karşı gerçekleştirdiği silahla tehdit suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesi uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmasına ve gerekçeli kararda da hukuki nitelendirme ve kanaat kısmında silahla tehdit eyleminin sabit görülmesine rağmen, hüküm kısmında sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulmasında,
2-Olay tarihinde, sanık ve müştekiler ... ve ... arasında yaşanan tartışma esnasında sanığın silahla havaya ateş ederek gerçekleştirdiği tehdit eylemi nedeniyle her bir müşteki yönünden ayrı ayrı silahla tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, sanığın eylemini bir suç işleme kararının icrası kapsamında, birden fazla müştekiye karşı araya fasıla girmeksizin, aynı zaman dilimi içerisinde tek bir fiille işlediği gözetilerek,
hakkında tek bir silahla tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesini müteakip, cezasının 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri gereğince artırılarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, her bir müşteki yönünden ayrı ayrı ceza verilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2024/3607, K. 2024/8603, 10 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama