Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/3777 K.2025/2627

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2021/25718 Esas, 2023/10413 Karar sayılı bozma ilâmında da belirtildiği üzere; sanığın, 24.12.2018 tarihinde soruşturma aşamasında alınan savunmasında ve Sulh Ceza Hakimliği tarafından 25.12.2018 tarihinde yapılan sorgusunda zararı karşılamak istediğine dair beyanda bulunduğu,

sanık müdafiinin 28.12.2018 tarihli dilekçesinde zararı karşılamak istediklerini belirtmesi karşısında soruşturma aşamasında zararın belirlenip sanığa uygun süre verilerek, belirlenen zarar miktarının nereye ve nasıl yatırılacağı konusunda bilgi verilmek suretiyle ödeme imkanı tanınmadığı bu nedenle zararın kovuşturma aşamasında karşılandığı belirlendiğinden sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle birinci fıkrası uygulanması gerekirken ve anılan bozma ilâmına uyulduğu halde gereği yerine getirilmeden aynı Kanun'un 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası uygulanması

suretiyle fazla ceza tayin edilmiş olması hukuka aykırı bulunmuştur.