Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/4239 K.2025/1281

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesinin gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-a maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu anlaşıldığından sanık hakkında bozma kararı öncesinde mahkûmiyet kararının verildiği 18.11.2015 gününden hüküm tarihine kadar zamanaşımı süresinin geçmiş bulunduğu gözetilmeden yargılamaya devamla mahkûmiyet karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.