Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/4459 K.2025/2325

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bozma Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2019 tarihli ve 2018/271 Esas, 2019/169 Karar sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından verilen istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.04.2024 tarihli kararı ile bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B.

Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2024 tarihli ve 2024/231 Esas, 2024/289 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Hukuka aykırı gerçekleşen teşhisle mahkumiyet hükmü kurulduğuna, mağdurun mahkeme beyanına neden itibar edilmediğinin gerekçelendirilmediğine, sanık ve mağdurun aynı duruşmada bir araya getirilerek yüzleşme yapılması gerektiğine, mahkumiyet kararının varsayıma dayandırıldığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe 1.Mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları, bu beyanları doğrulayan hastane raporu, iletişimin tespiti kayıtları, teşhis tutanakları karşısında sanığın nitelikli yağma suçunu işlediğinin sabit olduğı anlaşılmakla tebliğnamede yer alan eksik araştırma düşüncesine iştirak edilmemiştir. 2.Dosya kapsamına göre.

Suç tarihinde mağdurenin cep telefonu ile görüşme yaparak yürüdüğü esnada motosiklet üzerinde olduğu haldde sanık ve kimliği belirlenemeyen şüpheli şahsın, mağdurenin karşısına çıktığı, motosikleti kullanan şahsın arkasında bulunan sanığın mağdurenin elindeki telefona vurmasıyla telefonun mağdurenin yüzüne çarptığı, daha sonra şahsın tekrar mağdurenin yüzüne tokat atarak cep telefonunu zorla çekerek aldığı ve sanık ile beraberindeki şahsın telefonu aldıktan sonra olay yerinden uzaklaştıkları, şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından,

sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır

6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında, sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Diyarbakır