Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/484 K.2024/2142

Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan verilen 20.04.2021 tarihli 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin kararın istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinin de uygulanmak suretiyle alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasından sonra anılan karara direnme yetkisi bulunmayan ve kanunen uyma zorunluluğu bulunan İlk Derece Mahkemesince arttırılarak verilen 4 yıl 7 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün aslında Bölge Adliye Mahkemesince verilmiş bir karar olarak kabulünde zorunluluk

bulunduğu, bu tür kararların istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilmesi gereken kararlardan olduğu, bu şekilde verilen kararların İlk Derece Mahkemesi kararı niteliğinde bulunduğunun kabulü halinde esasen tarafların var olan temyiz haklarının ellerinden alınmış olacağının anlaşılması karşısında, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde kurulan yeni mahkûmiyet hükümlerinin de temyizi kabil olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2019/572 Esas, 2021/381 Karar sayılı Kararı ile; sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 168 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin, 29.04.2022 tarihli ve 2021/1957 Esas ve 2022/1070 Karar sayılı kararı ile.

"1-) 02.04.2019 tarihli tutanağı düzenleyen tutanak mümzileri hazır edilip, suça konu cep telefonlarını sanıktan ne şekilde aldıkları, sanık tarafından rıza-i bir iadenin bulunup bulunmadığı hususlarında beyanları tespit edilerek, sonucuna göre, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu tartışılmadan ve tutanak mümzileri dinlenmeden karar verilmek suretiyle, CMK'nun 210 ve 289/1-e maddesine muhalefet edilmiş olması, 2-) Sanık eylemini konutta gerçekleştirdiğinden,

eylemine uyan TCK'nın 149/1-h,d maddeleri gereğince ve birden fazla bendin ihlal edilmesi nedeniyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenerek cezalandırılması yerine, yetersiz gerekçeyle sanığın TCK'nın 149/1-h maddesi gereğince ve alt sınırdan cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, 3-) Gerekçeli kararda, mağdurların zararının soruşturma aşamasında giderildiği belirtilmesine rağmen kısa kararda kovuşturma aşamasında giderildiği belirtilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulmasının, Ayrı ayrı hukuka aykırı," Kabulü ile bozma kararı verilmiştir.

3. İstinaf Mahkemesinin bozma kararı sonrası gerekli işlemler yapılmış ve Balıkesir

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2022/332 Esas, 2023/150 Karar sayılı Kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (h) bentleri, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 168 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin 26.10.2023 tarihli ve 2023/1729 Esas, 2023/2415 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Suça konu eşyanın sanık tarafından rızayla teslim edilmemiş olmasına rağmen, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.Sanık ...'nın olay tarihinde gece saat 04.40 sıralarında alkollü olarak ikametine geldiği, babası olan mağdur ...'nın boğazını sıkarak bankamatik kartını istediği, bu sırada kendisine engel olmaya çalışan annesi mağdur ...'yi ittirdiği, mağdurların para ve bankamatik kartlarını sanığa vermek istemediğini söylemesi üzerine taraflar arasında arbede yaşandığı, akabinde sanığın mağdurlardan para alabilmek amacıyla mağdurların cep telefonlarını zorla aldığı,

sanığın ısrarları sonucunda tarafların para çekmek için evden ayrıldıkları, mağdurların şikâyette bulunmak amacıyla araçlarıyla polis merkezine yönelmesi üzerine sanığın araçtan inerek kaçtığı, daha sonra kolluk görevlilerince ifadesi alındıktan sonra telefonları kendi rızası ile mağdurlara iade ettiği maddi vakıa olarak kabul edilmiştir. 2. Sanık savunmaları dosyada mevcuttur. 3. Mağdurların kovuşturma aşamasında şikâyetlerinden vazgeçtiğine dair beyanları dosyada mevcuttur.

4 Tanık olarak dinlenen tutanak mümzilerinin beyanları dosyada mevcuttur. 5. Sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna dair rapor dosyada mevcuttur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.

Tebliğname Yönünden Ön inceleme bölümünde giriş kısmında açıklanan nedenle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesinde, ilk derece mahkemesinin kararının alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasından sonra anılan karara direnme yetkisi bulunmayan ve kanunen uyma zorunluluğu bulunan İlk Derece Mahkemesince arttırılarak verilen 4 yıl 7 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün aslında Bölge Adliye Mahkemesince verilmiş bir karar olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu, bu tür kararların istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilmesi gereken kararlardan olduğu,

bu şekilde verilen kararların İlk Derece Mahkemesi kararı niteliğinde bulunduğunun kabulü ile tebliğnamede bu hususta ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. B.

O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin 26.10.2023 tarihli ve 2023/1729 Esas, 2023/2415 Karar sayılı kararında Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Balıkesir