Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/5118 K.2025/2122

Şantaj suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 107/1-2 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay 4 gün hapis ve 5 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2010 tarihli ve 2010/93 esas, 2010/322 sayılı kararının 26/04/2010 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın 09/06/2013 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Kanun’un 107/1-2 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay 4 gün hapis ve 5 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/10/2017 tarihli ve 2017/302 esas,

2017/657 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 17/09/2024 gün ve 94660652-105-27-4116-2018 Kyb

Sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18/10/2024 gün ve 2024/99699 sayılı ihbarnemesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, 1-Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/10/2017 tarihli kararı ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık hakkında denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına karar verilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Mahkûmiyet hükmünün yorumunda veya çektirilecek cezanın hesabında duraksama" başlıklı 98. maddesinin "(1) a) Mahkûmiyet hükmünün yorumunda duraksama olursa veya sonradan yürürlüğe giren kanun hükmünün Türk Ceza Kanununun 7 nci maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirse, hükmü veren mahkemeden,

b) Çektirilecek cezanın hesabında duraksama olursa ya da cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilip getirilemeyeceği ileri sürülürse, infaz hâkimliğinden, duraksamanın giderilmesi veya yerine getirilecek cezanın belirlenmesi için karar istenir ... " şeklindeki düzenlemeleri ihtiva ettiği,

Hakkında, Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2010 tarihli kararı ile şantaj suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 107/1-2. maddesi gereğince 1 yıl hapis ve 5 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

akabinde 62/1. maddesi uyarına 1/6 oranında indirim uygulanmak suretiyle 10 ay 4 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de, hükmün 2. bendinde 1/6 oranında indirim uygulandığında 10 ay hapis cezası bu bununla beraber 4 gün karşılığı adlî para cezasına hükmedilecekken 4 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde hükmünün yorumunda veya çektirilecek cezanın hesabında duraksama oluşturduğu,

bu hâli ile bu duraksamanın giderilmesine yönelik olarak Mahkemesince bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu duraksama giderilmeden hükmün açıklanmasına karar verilmesinde,

Kabule göre de,

2-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek,

cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı hâlinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanarak, gün para cezasının 5237 sayılı Kanunun 52/1-2. maddesi gereğince adlî para cezasına çevrilmesi gerekirken, yazılı şekilde açıklanmasında,

3-5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanun'un 230 uncu ve 232 inci maddeleri gereğince kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile hükümlünün eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçe ile hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasa'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü, 230 uncu,

232 inci maddeleri ile 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine aykırı davranılarak hükmün gerekçesiz bırakılmasında, isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/10/2017 tarihli ve 2017/302 esas, 2017/657 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine,

Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,