Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/5710 K.2026/1869

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Kayseri (Kapatılan) 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 tarihli 2015/271 Esas ve 2015/505 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmiş, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeni ile Kayseri 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2017 tarihli 2017/756 Esas ve 2017/1325 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmış ve nihayetinde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 12.04.2018 tarihli 2018/57 Esas ve 2018/1164 Karar sayılı kararı ile "...Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2017 tarih, 2017/756 Esas, 2017/1325 Karar sayılı kararının (B) bendindeki sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün KALDIRILMASINA, sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan açılan kamu davasında yüklenin fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeni ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi uyarınca BERAATİNE, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a, 303/1-a maddeleri uyarınca hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE" dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın maddi hasarlı trafik kazası sonrası demir levye ile kafasına vurmak sureti ile kendisini yaraladığına ve demir levyeyi sallayarak üzerine yürüyerek ölümle tehdit ettiğine, bu hususun yapılan yargılama sonucunda ispat edildiğine, buna rağmen beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve kararın bozulması istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 12.04.2018 tarihli 2018/57 Esas ve 2018/1164 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,