Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/594 K.2025/10135

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak; Sanık hakkında, bozma kararından önce kurulan 15.12.2015 tarihli ve 2014/62 Esas, 2015/1392 Karar sayılı hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, aleyhe temyiz bulunmadığı ve kazanılmış hakkın da bu miktar üzerinden oluştuğu gözetilmeden, fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına 62. maddenin uygulandığı kısımdan sonra gelmek üzere "1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,