Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/6158 K.2024/13086

2023/10096 Esas, 2024/11271 Karar sayılı kararı

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28/10/2024 tarihli ve 2023/10096 Esas, 2024/11271 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 4 - 2021/24307 sayılı ve 26/11/2024 tarihli itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

" 7188 sayılı Kanunun 24.maddesi ile değişik CMK 251. maddesinde "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." ile aynı maddenin 8.fıkrasında " Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz" şeklindeki düzenlemelerle basit yargılama usulünün tatbikinin Mahkemenin takdirine bırakıldığı gibi, kapsamının açık bir şekilde belirlendiği,

İlk derece Mahkemesince, bozma sonrası yargılama sonunda verilen hükümde "cezaların şahsileştirilmesi, duruşmada delillerin tartışılması, yüz yüzelik ilkesi ve adil yargılanma ilkeleri" gerekçe gösterilerek basit yargılama usulünün tatbik edilmediği belirtildiği gibi, sanık hakkında yargılama konusu tehdit suçu ile birlikte işlendiği kabul edilen alenen hakaret suçundan 30/12/2015 tarihinde kesin nitelikte mahkumiyet kararı verildiği, TCK'nin 125/1.maddesinde hakaret suçu için iki yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü,

aleniyete ilişkin TCK'nin 125/4.maddesindeki "Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır. " şeklindeki düzenleme uyarınca hakaret suçunun aleni olarak işlenmesi halinde hapis cezası üst sınırının iki yılı geçmesi nedeniyle basit yargılama usulüne tabi olmadığı,

somut olayda tehdit suçunun alenen hakaret suçu ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında CMK'nın 251/8. maddesindeki düzenleme gereğince sanığa atılı tehdit suçunun da basit yargılama usulüne tabi olmadığı gözetilmeksizin sanık hakkında basit yargılama usulü hükümleri yönünden değerlendirme yapılması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına dair karar verilmesi" gerektiğinden bahisle itiraz olunmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28/10/2024 tarihli ve 2023/10096 Esas, 2024/11271 Karar sayılı bozma ilâmının KALDIRILMASINA,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmekle;

İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2020 tarihli ve 2019/638 E., 2020/1237 K. Sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,