Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/6192 K.2025/824

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

İlk derece mahkemesinin 15.10.2020 tarihli iki numaralı celsesinde iddia makamının ''bozma kararına karşı '' Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nın 04.003.2020 Tarih ve 2016/702 Esas, 2020/4689 Karar sayılı bozma ilamına uyulmak suretiyle daha önce verilen Akçakoca Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/200 Esas, 2014/176 Karar numaralı ilamının düzeltilerek yeniden hüküm kurulması kamu adına mütalaa olunur.'' şeklinde sadece bozma ilamına karşı beyanı tespit edilmiş olmakla Cumhuriyet savcısının esasa ilişkin mütalaası alınmadan hüküm kurulmak suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 251 inci maddesine (5271 sayılı Kanun'un 216) aykırı davranılmasında hukuka aykırılık görülmüştür.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Akçakoca Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2020 tarihli ve 2020/166 Esas, 2020/247 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,