Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/705 K.2025/10507

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir.

Tehdit suçu yönünden kurulan hükme yönelik yapılan ön inceleme neticesinde; kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk derece

Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2022/572 Esas, 2023/216 Karar sayılı kararı ile sanığın tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'ın 223/2-e. maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. İstinaf

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2023/2524 Esas, 2023/3250 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilin istinaf başvurularının kabulü ile, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanığın tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1. cümle, 62... /1-a. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının 3.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, hükme beyanı esas alınan tanık ... ile sanık arasında husumet bulunduğu ayrıca katılanın iş ortağı olması sebebiyle tarafsız olmadığına, diğer tanık ...'nin ise olaylara şahit olmadığı, bu sebeple tanık beyanlarının hükme esas alınmayacağına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, mahkûmiyete yeterli her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d. maddesi uyarınca “İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve tehdit suçundan ilk defa Bölge Adliye Mahkemesi tarafından mahkûmiyet hükmü kurulması hususu birlikte değerlendiriliğinde, Tebliğnamedeki ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

A. Hakaret Suçundan Verilen Karar Yönünden

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d. maddesi uyarınca “İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme, aynı Kanun'un 272/3-a. maddesinde yer alan "Hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere,

sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine" hükmü ve mezkur suçun aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar arasında yer almadığı hususu birlikte değerlendirildiğinde, sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,