Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/721 K.2025/9952

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk derece

İstanbul Anadolu 62. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 16/02/2016 tarihli ve 2015/503 Esas, 2016/75 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 150. maddesi delaletiyle 106/1-1. cümlesi, 62,53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası, korku kaygı ve panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 170/1-c, 62,53. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 29.11.2023 tarihli ve 2022/2435 Esas, 2023/2465 Karar sayılı kararıyla ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükümleri kaldırılarak sanığın eyleminin kül halinde silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a,62,53 maddeleri uyarınca kazanılmış hakkı gözetilterek 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafiinin temyiz istemi, mağdurda korku veya panik yaratmayan eylemlerden ötürü unsurları oluşmamış tehdit suçundan ceza verilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, sanığın mağdurdan alacaklı olması ve alacağının ödenmemesi nedeniyle söz konusu eylemi gerçekleştirmiş olmasından dolayı sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine ve gerekçesiz şekilde sanık hakkında hükmedilen cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmemiş olmasına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5237 sayılı Kanun’un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 29.11.2023 tarihli ve 2022/2435 Esas, 2023/2465 Karar sayılı kararında, sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,